2. Zorg voor meer actieve tolken en gesubsidieerde tolkuren

De Vlaamse overheid subsidieert momenteel al structureel tolkuren in de domeinen onderwijs, werk, beroepsopleiding, sollicitatie en privésituatie. Er zijn echter nog hiaten op het vlak van zorg en vrijetijdsbesteding, domeinen waarvoor momenteel geen tolkuren kunnen worden ingezet. Een uitbreiding van de domeinen is dus noodzakelijk.

Een tweede knelpunt is het nijpende tekort aan actieve tolken Vlaamse Gebarentaal. Om het beroep aantrekkelijker te maken, de kwaliteit te garanderen, de instroom te vergroten en de uitval in te dijken, moeten de arbeidsomstandigheden van tolken Vlaamse Gebarentaal verbeteren. Loonsverhoging is in dat verband een absolute prioriteit, maar ook het niveau van de opleiding moet naar omhoog. Dat betekent voor alle tolken een voltijdse  vier- of vijfjarige opleiding op masterniveau.

Een derde bekommernis is de stijgende vraag naar opgeleide dove tolken om de communicatie met dove migranten of anderstaligen, en personen die doof en slechtziend zijn te faciliteren. Op dit moment bestaat er in Vlaanderen geen vorming of training om potentiële dove tolken klaar te stomen. Een volwaardige opleiding is bijgevolg een must.

Ten slotte is er nog de afstandstolkendienst. Zowel dove als horende mensen kunnen de dienst inschakelen voor telefonische gesprekken of korte interventies waarbij de partijen zich fysiek in dezelfde ruimte bevinden. De vraag overstijgt echter het aanbod en er is nood aan uitbreiding van de huidige, veel te beperkte openingsuren. Lees voor meer duiding het advies van de commissie over afstandstolken.